Na een veel te lange terugreis stonden mij thuis nog enkele verrassingen te wachten. 

1.    In het naar huis rijden van Zaventem, vroeg mijn moeder of ik ernaar uitkeek terug in mijn eigen bed te liggen.  “Als ik er nog bij mag van Bengeltje!” antwoordde ik.  Mijn kat, die normaal niet eens in de slaapkamer mag, had blijkbaar regelmatig op mijn bed gelegen.  “Daarover hebben we slecht nieuws”, zei mijn moeder terug, “ze is al twee weken niet meer thuis geweest!”  Dat was even schrikken!  Ergens had ik het wel kunnen verwachten, want 5  (bijna 6) weken weg is wel lang.  Ze werd ongetwijfeld goed verzorgd, maar ze miste waarschijnlijk de aandacht.

Toen we wat later naar het frituur wandelde (wat eet een mens als hij na lange tijd terug in België komt…!), zag mijn moeder plots aan een brievenbus een papier hangen: “Gevonden: grijs poesje (…) sinds 18 juli zit ze bij ons (…)”  Het was zonder twijfel Bengel, dus onmiddellijk gaan aanbellen.  Mijn kat was er niet op dat moment, dus mijn gegevens achter gelaten.  Een uurtje later belde ze al en kon ik haar gaan ophalen!  Wat een opluchting en wat een toeval dat we het blad hadden gezien!  Nu hou ik ze nog enkele dagen binnnen!!!

2.    Tijdens mijn afwezigheid werd de post uit mijn brievenbus gehaald door een lieve buurvrouw (dank u, Cindy!).  Maar toen ik aankwam, stak er toch nog iets in de bus…mijn zelfgefabriceerd kaartje dat ik, zonder postzegel, had achtergelaten in Post Office Bay, op de Galápagos!!!  Na een gesprekje met de buurvrouw bleek dat er iemand uit Zoersel toevallig aan haar de weg naar onze straat hadden gevraagd.  Ik had ze dus net gemist!  Gelukkig heeft ze haar telefoonnummer op het briefje geschreven. (Dinsdag spreken we af!)

3.    Mijn tuintafel heeft eindelijk een gepast onderstel en mijn auto een nieuwe radiator!  Dank u, papa!!!

4.    In garage bleek plots een nieuwe vloer te liggen…prachtig!  Dank u, papa (nogmaals) en mama, en dank u, schoonbroer,  voor de plintjes!

5.    Maar de grootste verrassing moest nog volgen, en ik had ondertussen al zoveel traantjes gelaten (van geluk, wel te verstaan!): mijn zus is zwanger en ik word meter!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Het toeval wil dan ook nog dat ze is uitgerekend voor februari, op dezelfde dag dat Linus, mijn (ander) petekind, verjaart! 

Tijd om nog eens een poging te ondernemen om te slapen.  Het is nu namelijk half 4 ’s nachts als ik dit schrijf (het versturen gebeurt later in de bib).  Ligt het aan de jetlag of aan het gebrek aan kamer- en bedgenotes dat ik de slaap niet kan vatten????

Om af te sluiten wil ik iedereen bedanken die onze reis heeft meegevolgd op de website en voor al de leuke reacties en berichtjes die we gekregen hebben.  Zo bleven wij ook wat op de hoogte van jullie activiteiten.  En van het Belgische weer en de politiek! ;-)

Uiteraard wil ik ook nog mijn reisgenoten bedanken voor de ontzettend geslaagde trip naar de evenaar met veel onvergetelijke momenten.  Voor mijn part: voor herhaling vatbaar!  (maar dan met een andere bestemming, want de wereld is groot genoeg!)

Muchos besos y hasta la próxima!

Tinne xxx