Dag familie en vriendjes,

alhoewel dit reisverslag gaat over dag 12 - 14 is het toch nodig om eventjes te "rewinden" naar de avond van dag 11.  Na een hele dag reizen zijn we met Carlos en Christina Mendez, schoonbroer en zus van onze gastvrouw, Quito ingetrokken.  Helemaal opgetut (voor zover dat kan, minirokjes en schmink hebben immers we niet mee) hebben we een cocktail gedronken in een hip café.  Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan de "Virgen" (maagd) van Quito, een reusachtig beeld op 2800 meter.  Helaas was het vrij mistig dus het uitzicht vanop dat punt was wat minder.  Oh ja, voor we het vergeten, die avond hebben we onze eerste BE gespot, een bekende Ecuadoriaan!  En het was ... tromgeroffel ... EL PRESIDENTE! 

Bon, tot zover eventjes Quito. Over naar Otovalo, waar we nu zitten!

Gisteren zijn we met de bus naar Otovalo getrokken.  Een busreis in Ecuador is een hele belevenis.  Ten eerste duurde het al een uur alvorens we uit de stad waren.  Ten tweede is de bus volgens vele straatverkopers de uitgelezen plek om allerlei zaken te verkopen: mandarijntjes, kranten, steunsokken, warme bonen, frisdrank, chips.  Ten derde was er een vrij grote tv vooraan in de bus aanwezig.  De film van de dag was "Pearl Harbor", alles in het Spaans oversproken! 

Aangekomen in Otovalo zijn we eerst op zoek gegaan naar een slaapplaats.  De eerste optie was een hostel dat gerund wordt door Belgen.  Daar was helaas geen plaats meer voor 3 Belgische meiden.  We zijn dan vrij snel terecht gekomen in een ander hostel " Valle del amanecer".  Een gezellig hostel met palmboom op de binnenplaats en (zeer belangrijk) warme douches.  Eigenlijk is dit onze eerste echte warme douche in Ecuador.  Versta ons niet verkeerd.  We hebben ons heus al wel gewassen (we zijn propere meisjes) gedurende die 2 weken hier.

Nadat we onze spullen daar hebben gedropt, zijn we met een taxi naar El Lechero vertrokken.  Dit is een magische boom.  We hebben hem voor alle zekerheid maar even bezocht, je weet nooit welke krachten hij ons geeft!  Daarna zijn we naar El Parque Condor, een roofvogelcentrum, gegaan.  We hebben hier HET symbool van Equador gespot, de condor natuurlijk.  Verder was er niet te veel te beleven en dan zijn we maar teruggewandeld naar Otovalo.  Na iets kleins gegeten te hebben, zijn we al snel gaan slapen.

Vandaag was onze dag goed gevuld.  We zijn al vroeg vertrokken naar Laguna Cuicocha (het caviameer, maar wel geen enkele cavia gezien, niet in en ook niet uit het water).  Onze wandeling begon rond 9u40.  In de gids stond dat je er 6 uur over doet om het meer rond te wandelen.  Wij deden het in ... 6 uur !  Het uitzicht was prachtig en er bloeiden mooie bloemen.   Tinne heeft zowat elke bloem op foto.  Annemie em Kristien maakten van die tijd handig gebruik om op adem te komen, want zwaar was het soms wel.  Gelukkig had Kristien wandelstokken, Annemie kniesteunverbanden en Tinne ... een conditie.  Rond half vijf waren we terug in  Otovalo.  Na een verkwikkende douche zijn we het stadje nog ingetrokken om wat cultuur op te doen en iets te eten.  En nu zitten we hier achter dit schermpje. 

Morgen bezoeken we de dierenmarkt en gaan we in de voormiddag de sfeer opsnuiven in de winkeltjes en op de markt.  Om 12u00 trekken we te paard naar Lagunas de Mojanda.  Spannend, want Annemie en Kristien hebben alleen maar ervaring met het rijden op ezels en dromedarissen.  ´s Avonds zijn we normaal gezien terug in Quito. 

En overmorgen, dan komt Dina.    Het is nu 20u38 donderdagavond, in België dus 3u38.  Waarschijnlijk is Dina zich dus al aan het klaarmaken om naar de luchthaven te vertrekken.

Jullie vroegen ons naar het weer en het eten.

Het weer:  doorgaans bewolkt met van tijd tot tijd een paar druppeltjes.  De temperatuur is rond de 20 graden, maar dit is afhankelijk van de hoogte waarop je zit.  Hoewel de zon niet altijd schijnt, slaagt Annemie er toch in om haar neus te laten verbranden.  Hopelijk is haar neus niet zwartgeblakerd bij aankomst in België.

Het eten: 1 ding is ons al duidelijk geworden, ze eten hier graag kip, rijst, soep met koreander.  Tinne is geen liefhebber van dit kruid en probeert hardnekkig elk koreanderblaadje uit de soep te vissen.  Annemie eet zowat alles wat voorgeschoteld wordt en is sinds vandaag overgeschakeld op een fruitloos dieet aangevuld met ORS.  Een echte aanrader!  Kristien wordt als jongste nauwlettend in het oog gehouden door de ouderen om te zien of ze haar bord wel leeg eet.  Dit is meestal(?) wel het geval.

Ziezo!  Dit reisverslag zit er weeral op.  Wanneer ons volgende reisverslag online zal staan weten we niet.  We zorgen wel voor een bericht met Wist-je-datjes dat we ook regelmatig zullen aanvullen.  Blijf deze website dus checken!

Muchos besos!

Annemie, Kristien y Tinne!